Als je wereld in scherven valt: Overleven, rouwen en de weg terug naar zelfliefde.
Na 35 jaar huwelijk dacht ik mijn fundament te kennen. Totdat de donderslag bij heldere hemel kwam: jarenlang bedrog. De man die ik dacht te kennen, bleek zes jaar lang een dubbelleven te leiden met een veel jongere vrouw. En dat was niet de eerste keer. Terwijl mijn wereld instortte en ik mijn gezin zoals ik het kende, mijn huis en mijn toekomstbeeld verloor, volgde de volgende klap: binnen negen weken stierven mijn beide ouders. 2023 was mijn jaar van totaal verlies. Maar het was ook de start van de belangrijkste reis van mijn leven: de weg naar binnen.
Zijn met de pijn
Rouwverwerking na een echtscheiding door ontrouw is een van de zwaarste vormen van verlies. Het is een relationeel trauma. Je rouwt niet alleen om de persoon, maar om de waarheid van je eigen verleden. “Was alles een leugen?” is een vraag die je fundament doet wankelen. Vooral mijn kernwaarden — eerlijkheid, vertrouwen, loyaliteit, respect en veiligheid — waren diep beschadigd.
In 2024, na de verhuizing van zowel de praktijk als een huisje voor mijzelf, begon de echte rouw. Ik leerde wat het betekende om ’te zijn met de pijn’. Doordeweeks functioneerde ik, maar in het weekend gaf ik mezelf de ruimte om de rauwe emoties toe te laten. Ik heb mij gedragen gevoeld door vele lieve mensen om mij heen, Ingrid in het bijzonder. Maar ik wist: dit is zo groot, dit kan geen mens alleen. Ik heb professionele hulp gezocht en dat was mijn redding.
De Rouwcurve in de praktijk
Rouw is geen rechte lijn. Het is een grillige achtbaan van fasen die elkaar afwisselen:
-
De Schok: De fysieke klap waarbij je brein de nieuwe werkelijkheid simpelweg niet kan bevatten.
-
De Woede: Een schreeuwende boosheid om de gestolen jaren en de schaamteloze leugens.
-
De ‘Illusie-rouw’: Het besef dat je rouwt om een realiteit die achteraf niet bleek te bestaan.
-
Depressie en Verdriet: Het onder ogen zien van de puinhopen en de diepe eenzaamheid.
Van verraad naar zelfliefde
Door laagje voor laagje de pijn toe te laten, ontstond er langzaam weer ruimte voor mijzelf. Het einde van mijn huwelijk was een brute inbreuk op mijn leven, maar het werd ook een nieuw begin. Een begin waarin ik mijn eigenwaarde volledig loskoppelde van de daden van een ander.
Het voelt alsof mijn aangepaste versie — die nog wel eens kon pleasen, wegcijferen of over haar grenzen kon gaan — is overleden. Als een feniks is uit de as een nieuwe Lianne herrezen.
Tegenwoordig gaat het goed met mij. Ik heb een compleet nieuw leven opgebouwd en ik ben dichter bij mijn innerlijke kern gekomen dan ooit tevoren. Mijn eigenwaarde is gegroeid op een manier die ik vroeger niet voor mogelijk hield. En het heeft mij als therapeut veranderd. Ik ben authentieker, intuïtiever en ik durf er écht te zijn voor mijn cliënten in hun diepste pijn. Ik weet nu: de rauwheid van het bestaan hoort erbij, maar het hoeft je niet te breken.
Tips voor de weg vooruit
Als jij momenteel op de puinhopen van je vertrouwen staat, weet dan dit:
-
Erken al je gevoelens: Woede, schaamte en angst horen erbij. Niets is gek.
-
Zoek hulp: Een trauma van dit formaat hoef je niet alleen te dragen.
-
Hanteer je eigen tempo: Er staat geen tijdslimiet op rouw. De acute crisis duurt vaak maanden, het herstel jaren.
-
Kies voor ‘zijn met de pijn’: Alleen door de tunnel heen vind je de uitgang.
Het einde van een langdurig huwelijk door bedrog voelt als een doodvonnis voor je identiteit, maar het kan de geboorte zijn van je ware zelf. Je bent niet alleen, en je gevoelens mogen er zijn. Meer weten?
